Mirosława Dawidowicz
Lubień 03.02.1951 –
Oxford 12.12.2023

Nie smuć się. Ja też wolałabym leżeć teraz na plaży …

Kocham Cię

Mira nie odeszła…zmieniła jedynie rytm obecności.

Zawsze znajdziesz mnie

w delikatności, którą rozpoznajesz.

Jestem gotowa, miałam dobre życie.

Jeśli chcesz pobyć ze mną przez chwilę…

Połóż dłoń na sercu. Powiedz:

„Dziękuję, że byłaś.”

Oddychaj razem z tą pamięcią.
Nie musisz nic więcej.

Mira – Jej obecność była jak ciepły koc — zawsze tam, gdzie bolało.

Była światłem, które nie raziło.

Uczyła, że troska to nie jeden gest, a sposób bycia.

Że można milczeć i być najbliżej. Nawet w ciszy.

Pamięć to nie przeszłość — to rytm, który trwa.

Jeśli chciałbyś więcej niż daty dla swoich bliskich, kliknij ten link